Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Polskie Centrum w Playa del Carmen
  • Zapraszamy do świata Majów!
    Zapraszamy do świata Majów!

    Zapraszamy na Jukatan pełen miasta ukrytych w dżungli i zabytków pozostawionych przez tajemniczą cywilizację Indian Maya.

    Readmore
  • Zapraszamy na Karaiby!
    Zapraszamy na Karaiby!

    Zapraszamy na Karaiby, skrawek raju na Ziemi pełen słońca, białych plaż z krystalicznie czystym turkusowym morzem i tropikalną dżunglą pełną egzotycznych mieszkańców.

    Readmore
  • Zapraszamy do Meksyku!
    Zapraszamy do Meksyku!

    Zapraszamy do Meksyku; niezwykłego, pełnego tajemnic i zagadek. Miejsca gdzie przeszłość zderza się z teraźniejszością..

    Readmore
  • Zapraszamy na ziemie Azteków
    Zapraszamy na ziemie Azteków

    Zapraszamy na wycieczki fakultatywne do centralnego Meksyku, na ziemie Azteków pełną zabytków i niezwykłości.

    Readmore

Jesteś teraz:

Historia de fantasmas mexicana czli meksykańskie opowieści o duchach.

La LLorona

Są takie miejsca w Meksyku, gdzie nieznośnie płaczące dzieci straszy się Łkającą Kobietą. Są miejsca, gdzie dzieci przestrzega się, by wracając do domu nie zapuszczały się w nieznane okolice, bo mogą zbłądzić i spotkać JĄ. Są w końcu historie o tych, którzy Płaczącą Kobietę spotkali i wkrótce umarli w dziwnych okolicznościach. Ci co zjawę widzieli opisują ją jako kobietę ubraną w białe szaty, która idzie poboczem drogi lub brzegiem jeziora i zawodzi z tęsknoty i rozpaczy za swoimi dziećmi. A wszystko zaczęło się dawno, dawno temu, kiedy w pewnym meksykańskim miasteczku, przyszła na świat dziewczynka imieniem Maria. Maria była pięknym dzieckiem, które wyrosło na jeszcze piękniejszą kobietę. Jednak jej piękno fizyczne stało w sprzeczności z jej mrocznym wnętrzem. Maria doskonale zdawała sobie sprawę ze swojej urody. Jej twarz i ciało było narzędziem do osiągania wszystkiego czego zapragnęła. Miała przy tym bardzo wysokie mniemanie o sobie. Nic więc dziwnego, że w miasteczku nie była lubiana. Przez kobiety zazdroszczące jej urody oraz odrzuconych mężczyzn, których uczuciami wzgardziła. La-llorona
Tak przynajmniej tłumaczyła to sobie Maria. Nikt nie był dla niej zbyt dobry, dopóki do miasteczka nie przybył dobrze urodzony i zamożny mężczyzna. Miał wszystko to czego Maria szukała w mężczyźnie. Zasobny portfel, koneksje oraz władzę. Dziewczyna wiedziała jak wykorzystać atuty dane przez matkę naturę i wkrótce całkowicie zawróciła w głowie przybyszowi. Niedługo po zaręczynach nastąpił wystawny ślub. Na początku wszystko układało się dobrze. Maria powiła zdrowe dziecko, a później kolejną dwójkę. Z czasem jednak mężczyzna dostrzegł, że za piękną fasadą fizycznego piękna Marii nie kryje się nic oprócz emocjonalnego chłodu i wyrachowania. Jedynym wspólnym elementem, który ich łączył były dzieci, które mężczyzna bardzo kochał. Z biegiem lat coraz częściej wyjeżdżał z domu, aż w końcu poinformował Marię, że poznał inną kobietę, którą kocha. Porzucona Maria nie przywykła do wzgardy tym bardziej, że rywalka była o wiele mniej urodziwa od niej. W napadzie szału Maria postanowiła skrzywdzić swojego męża i złamać mu serce tak jak on złamał jej. Zabrała więc trójkę swoich dzieci nad pobliską rzekę i utopiła. Wkrótce po tym jak ciała jej martwych dzieci zaczęły unosić się na wodzie porwane nurtem wody Maria zdała sobie sprawę z tego co zrobiła. Nie mogą znieść własnego czynu popełniła samobójstwo topiąc się w tej samej rzece. Los nie okazał jej łaskawości a zaświaty nie przyjęły odrzucając zapłatę, którą był żal i ból Marii. Po wsze czasy została skazana na nieustanną i nieutuloną tęsknotę za swoimi dziećmi oraz ich ciągłym poszukiwaniem.

Tak właśnie narodziła się legenda o La LLorona czyli Łkającej Kobiecie. Raz przybiera postać rozmytej zjawy ubranej w biel, która chodzi nad brzegiem i przejmująco płacze szukając swoich dzieci. Innym razem przybiera postać kobiety w bieli, która przechadza się poboczem drogi. Jest piękna i wyzywająca jak za życia i wiedzie na pokuszenie niewiernych mężczyzn, by doprowadzić do ich ostatecznej i nieodwracalnej zguby. Tak więc drogie dzieci unikajcie mroku nocy i zwodniczych ścieżek, bo możecie na nich spotkać Łkającą Kobietę, która zabierze was i już nigdy nie odda. Panowie strzeżcie się pięknych nieznajomych spacerujących z dala od ludzkich siedzib poboczem drogi, bo właśnie ona może wskazać wam drogę, którą podążać nie chcecie.

Opracowała Kasia Huminiak - Kozłowska

 

guadalupehead

Zgodnie z tradycją i wiarą Kościoła Katolickiego, Matka Boska z Guadalupe objawiła się Juanowi Diego na Wzgórzu Tepeyac w grudniu 1531.  

Dało to początek jednemu z największych świąt i zgromadzeń katolików na świecie.

 

Dziewica z Guadalupe i Juan Diego

We wtorek 12 grudnia 1531, Dziewica z Guadalupe ukazała się po raz czwarty Indianinowi Juanowi Diego. Stało się to wcześnie rano, gdy Juan Diego szukał pomocy dla swojego chorego wuja. Maryja oznajmiła że wuj jest już zdrowy i poprosiła Indianina, by ten nazbierał kastylijskich róż rosnących na szczycie wzgórza i udał się z nimi do biskupa.

W południe dnia 12 grudnia, Juan Diego został przyjęty przez biskupa Zumarrage rozłożył  przed nim płaszcz, z którego spadł deszcz kastylijskich róż, na tilmie (poncho)  pozostał odbity cudowny wizerunek Matki Bożej z Guadalupe.

guadalupe

 

12 grudnia Dzień Guadalupe

Cud czwartego objawienia Matki Bożej w dniu 12 grudnia 1531 roku obchodzony jest z wielkim oddaniem od tego czasu. Pierwsze wieści o oficjalnej uroczystość mamy od roku 1667, kiedy to papież Klemens IX ogłosił dzień 12 grudnia jako święto ku czci Matki Bożej z Guadalupe  a w 1824 roku, Kongres Narodowy ogłosił 12 grudnia jako święto narodowe. W 1988 roku dzień ten ogłoszono ogólnonarodowym świętem liturgicznym obchodzonym we wszystkich stanach oraz dniem wolnym od pracy.

Od tego czasu co roku blisko 2 miliony pielgrzymów bierze udział w uroczystościach, których centrum znajduje się w nowo wybudowanej Bazylice Matki Boskiej w Guadalupe w Mieście Meksyk.

guadalupe2

 

Każdego roku, obchody rozpoczynają się w przeddzień 12 grudnia interpretacją pieśni "Las Mananitas" (pieśni urodzinowe lub rocznicowe) przez znanych artystów, którzy oddają hołd Pani ze Wzgórza Tepeyac. Tymczasem , na piechotę, autobusami, samochodami i rowerami dziesiątki milionów pielgrzymów w całym Meksyku udaje się do najbliższych sanktuariów Maryjnych. Zaobserwować można biegaczy z pochodniami, niepełnosprawnych oraz wiele osób idących wzdłuż głównych dróg z przywiązanymi do pleców wizerunkami Matki Bożej. Pielgrzymi maszerują nie tylko by oddać hołd Maryi ale również w różnych intencjach oraz w poszukiwaniu nadziei.

 

 

Rekin Wielorybi czyli podwodny obieżyświat.

   whale shark

Meksyk to bezapelacyjnie jeden z najpiękniejszych krajów świata, który w swojej ofercie posiada wiele unikalnych atrakcji. Jedną z nich jest możliwość obcowania i pływania z największą na świecie rybą zwaną Rekinem Wielorybim a po hiszpańsku Tiburon Ballena. To, że jest to doświadczenie niezwykłe, które na zawsze wpisze się w poczet najbardziej niezwykłych rzeczy jakich doświadczyliśmy nie ulega wątpliwości. Żeby jednak było ono pełne przyjrzyjmy się obiektowi naszych niezwykłych przeżyć.

 

krata 1oc

 

Rekin Wielorybi jest największą rybą jaką możemy spotkać w wodach naszej planety. Oto kilka faktów:

- Rekin Wielorybi osiąga długość 18 metrów choć według niepotwierdzonych źródeł spotkano osobniki 20 metrowe

- waga: od 11 do 25 ton

- podstawowa dieta: plankton

- spotykany: tuż pod powierzchnią wody, w tropikalnych i subtropikalnych akwenach całego świata na obszarze między 30o szerokości północnej, a 36,5o szerokości południowej

Długość życia: według różnych źródeł między 70 a 150 lat

 

krata 2oc

 

Po raz pierwszy Rekina Wielorybiego zaobserwowano i opisano naukowo w 1828 roku, kiedy to niejaki Dr Andrew Smith znalazł jednego osobnika na plaży w Afryce Południowej. Przed 1980 rokiem zaobserwowano oficjalnie jedynie 350 osobników tego gatunku. Mimo, iż od pierwszego udokumentowanego kontaktu z tym olbrzymem minęło 186 lat nie do końca poznano jego tajemnice. Niezwykle rzadkim widokiem jest młody Rekin Wielorybi tuż po narodzinach. Samica wydaje na świat ok 16 młodych, które mają około 55cm i są narażone na ataki innych drapieżników morskich takich jak np. Orki. Szacuje się, że do wieku dorosłego, który następuje w wieku 25 lat przeżywa około 10%. Tak późne osiągnięcie pełnej dojrzałości sprawia, że Rekin Wielorybi znalazł się na liście gatunków zagrożonych i jest pod ochroną. Ta największa ryba świata zazwyczaj spędza samotnie życie ale czasami można zaobserwować całe stada tych niezwykle łagodnych dla człowieka stworzeń. Podstawą diety tego kolosa jest plankton, ławice niedużych rybek, skorupiaki oraz rzadko tuńczyk. By zdobyć pożywienie pływa blisko powierzchni wody z otwartym otworem gębowym i zbiera pokarm odfiltrowując wodę. Jednak nurkowanie na głębokości 700 metrów również nie stanowi dla niego problemu a dzięki temu, że może przebywać pod wodą długo, jest w stanie zgromadzić więcej pożywienia. Rekiny Wielorybie występują na bardzo rozległym obszarze całego globu. W swoich morskich podróżach potrafią pokonać nawet 12 tys. kilometrów. Dlatego też gatunek ten określany jest mianem kosmopolitycznego. W niektórych krajach jak Tajwan mimo zakazu wciąż poluje się na te spokojne stworzenia. Jednak z roku na rok coraz większą popularności cieszy się ecoturystyka, której celem jest podglądanie życia Rekina Wielorybiego. Jednym z doskonałych ku temu miejsc jest półwysep Jukatan, który Rekiny odwiedzają rok rocznie o tej samej porze czyli między majem a wrześniem.

 

krata 3oc

 

Ciekawostki związane z Rekinem Wielorybim

- jego skóra potrafi mieć grubość od 10 do 15cm i stanowi barierę ochronną tych zwierząt

- nie posiada zębów poza niewielkimi 3 mm wypustkami zębowymi, których jest około 300

- jest w stanie wyłapać każdy organizm o rozmiarze minimum 1mm średnicy

- przez godzinę jest w stanie odfiltrować 6 tys litrów wody

-aby oczyścić swój aparat filtracyjny Rekin Wielorybi kaszle

- są niezwykle wrażliwe na wszelkie zanieczyszczenia w wodzie

- przez pierwsze tygodnie młody rekin odżywia się zapasami zmagazynowanymi we własnym ciele

- ma doskonale rozwinięty węch, który pozwala mu zlokalizować pożywienie

- jest w stanie otworzyć otwór gębowy na szerokość 1 metra

 

Galeria Rekina Wielorybiego

 

rekinbaner-front-2017a1.jpgrekin_001.jpgrekin_002.jpgrekin_003.jpgrekin_004.jpgrekin_005.jpgrekin_006.jpgrekin_007.jpgrekin_008.jpgrekin_009.jpgrekin_010.jpgrekin_011.jpgrekin_012.jpgrekin_013.jpgrekin_014.jpgrekin_015.jpgrekin_016.jpgrekin_017.jpgrekin_018.jpgrekin_019.jpgrekin_020.jpgrekin_021.jpgrekin_022.jpgrekin_023.jpgrekin_024.jpgrekin_025.jpgrekin_026.jpgrekin_027.jpgrekin_028.jpgrekin_029.jpgrekin_030.jpgrekin_031.jpgrekin_032.jpgrekin_033.jpgrekin_034.jpgrekin_035.jpgrekin_036.jpgrekin_037.jpgrekin_038.jpgrekin_039.jpgrekin_040.jpgrekin_041.jpgrekin_042.jpgrekin_043.jpgrekin_044.jpgrekin_045.jpgrekin_046.jpgrekin_047.jpgrekin_048.jpgrekin_049.jpgrekin_050.jpgrekin_051.jpgrekin_052.jpgrekin_053.jpgrekin_054.jpgrekin_055.jpgrekin_056.jpgrekin_057.jpgrekin_058.jpgrekin_059.jpgrekin_060.jpgrekin_061.jpgrekin_062.jpgrekin_063.jpgrekin_064.jpgrekin_065.jpgrekin_066.jpgrekin_067.jpg

 

Boże Narodzenie w Meksyku. Zwyczaje i tradycja.

 szyna-gora

Meksykańskie zwyczaje dotyczące Bożego Narodzenia uległy znacznym przemianom na przestrzeni ostatnich 30 lat. Szopka Bożonarodzeniowa, kiedyś, centralny, świąteczny motyw w domu, dziś zastąpiona została przez kolorowe choinki z migającymi lampkami, znane w Europie a będące egzotycznym zjawiskiem w Meksyku. Tradycja ta przywędrowała tu ze Stanów Zjednoczonych. Pewne rzeczy jednak pozostały niezmienne od lat tak jak  np. "Las Posadas" – czyli  seria dziewięciu nocnych spotkań, które zaczynają się 16 grudnia, a kończą w dniu 24 grudnia (Noche Buena). W każdy wieczór, procesja ludzi idzie ulicą, zazwyczaj ze świecami i figurami Jezusa, Marii lub popularnych świętych śpiewają kolędy (Villancicos navideños), czasem zatrzymując się na modlitwie, odczyty pisma świętego, zapraszając przechodniów do przyłączenia się do procesji. Posady symbolizują biblijną wędrówkę Józefa i Maryi szukających miejsca na spędzenie nocy.

kratawsieta

 

Każdego wieczoru w domach rozbijana jest Piniata wypełniona słodyczami lub „Aguinaldo” worek, kosz wypełniony orzechami, owocami i słodyczami. Piniata to bardzo głęboko zakorzeniona tradycja, która tylko z pozoru wydaje się zabawą. Te najbardziej typowe Piniaty zrobione są w kształcie gwiazdy, którą dziecko lub dorosły z zasłoniętymi oczami próbuje rozbić kijem. Kiedy w końcu uda się to zrobić na gości spada deszcze słodyczy. Wszystko jest tu symboliczne. Piniata to symbol zła, które mami nas kolorami. Jej siedem rogów symbolizuje siedem grzechów głównych. Kij natomiast odzwierciedla sprawiedliwość i walkę ze złem. Nasze zasłonięte oczy symbolizują, rzecz w życiu niemal każdego Meksykanina najważniejszą – wiarę. Nie widzimy a jednak wierzymy. I w końcu deszcz słodyczy zasypujący biesiadników symbolizuje Łaskę Bożą, nagrodę za walkę ze złem – nasze zbawienie.

kratapinata

 

Ostatniej nocy pojawia się lalka, która reprezentuje Dzieciątko Jezus złożone w żłobie. Ludzie cicho śpiewają mu kołysanki by przestało płakać z zimna i zasnęło. Każdego roku kobieta, w której domu gości lalka jest zaangażowana w opiekę nad nią do następnego Bożego Narodzenia. Odbywa się to z ogromną troską i namaszczeniem zupełnie tak jak gdyby lalka była prawdziwym dzieckiem. Drugiego lutego (dia de la Candelaria ) lalka ta jest przenoszona do kościoła, aby otrzymać specjalne błogosławieństwo od księdza . Meksykanie wydają sporo pieniędzy, aby lalka ubrana była w piękne szaty, często oddają lalkę do „podmalowania” specjalistom zajmującym się ich produkcją i konserwacją. Zwyczaj ten jest oparty na biblijnym przedstawieniu Jezusa w świątyni żydowskiej.

Tradycyjne świąteczne posiłki serwowane są po pasterce w pierwszy dzień świąt. Na stole można znaleźć indyka, solone dorsze, smażone ryby, wieprzowinę, nadziewane chili , fasolę, sałatkę Noche Buena (jicama , buraki , orzechy i sok pomarańczowy )  oraz tradycyjny poncz owocowy zrobiony z trzciny cukrowej, laski cynamonu, suszonych śliwek, gujawy oraz odrobiny owocu o bardzo specyficznym smaku – tejocote. Specjalny tort w kształcie pierścienia jest dzielony z rodziną i przyjaciółmi. Ciasto ma ukrytą miniaturową lalkę z cukru. Ktokolwiek wylosuje kawałek tortu z ukrytą laleczką musi kupić tamales (masa kukurydziana nadziewana zwykle mięsem) dla wszystkich innych w dniu 2 lutego. Często jest tak, że osoba która trafiła na tę niespodziankę próbuje to ukryć przed innymi biesiadnikami zjadając ją lub podrzucając komuś innemu zawsze wywołuje to salwy śmiechu i jest długo wspominane.

swkrata

 

Tradycyjnym dniem, w którym dzieci otrzymują prezenty jest jeszcze 6 stycznia - Trzech Króli, choć i to ulega zmianie i w niektórych domach paczki, znalezione pod choinką, dzieci otwierają 24.12 w wigilie. Dorośli również często otrzymują swoje prezenty ponieważ zgodnie ze zwyczajem, przedsiębiorstwa wypłacają świąteczne premie lub obdarowują swoich pracowników koszami pełnymi słodyczy, owoców i wina.

Boże Narodzenie to szczęśliwy czas dla Meksykanów. Okazja do spotkania się rodziną, skosztowania potraw, na które często, część ludzi nie stać w ciągu roku. Jest to również czas modlitwy i radowania się z okazji narodzin Zbawiciela Świata Jezusa Chrystusa. 

z życzeniami Wesołych Świąt

Sebastian Kozłowski

Modny Maj, czyli co nosili starożytni Majowie.

Moda to takie krótkie słowo, za którym kryje się tak wiele. Ogromny przemysł, który przynosi miliardowe zyski. Kroje, fasony, tkaniny, wzory, pokazy i cała otoczka. Kiedy rozpoczął się ten modowy szał trudno jest dziś określić. Jedno nie zmieniło się od wieków, a mianowicie wyrażanie swojego statusu społecznego i majątkowego poprzez modę. Zajrzyjmy, więc dziś do szafy przeciętnego oraz mniej przeciętnego Maja, który żył w czasach kiedy nie istnieli światowej marki projektanci ani stworzone dzięki internetowi szafiarki, ale zacznijmy od początku...

grata-big

Majowie, Aztekowie i Inkowie, choć podzieleni geograficznie i kulturowo ich stroje były zbliżone do siebie. Strój miał być wygodny, odpowiedni do danych warunków klimatycznych i użyteczny. Nie oznaczało to jednak, że był nie ważny. Z uwagi na klimat, w jakim rozwijała się cywilizacja Majów, niewiele st kolorciuchprzetrwało do naszych czasów. Archeolodzy podjęli się więc żmudnej pracy by na podstawie zachowanej ceramiki, kamiennych figurek, zachowanych kodeksów i malowideł oraz przekazów hiszpańskich konkwistadorów odtworzyć stroje tej starożytnej cywilizacji. Dzięki nim wiemy dziś, że większość małych dzieci zazwyczaj biegała nago, starsze nosiły proste tuniki, mężczyźni nosili opaski biodrowe, które były najbardziej podstawowym elementem męskiej odzieży w wielu starożytnych kulturach. To jak one wyglądały, zależało już od statusu i zasobności kiesy danej osoby. U Majów takie przepaski nazywano Ex i robione były z materiału, którego długość wynosiła od 2 do 3 metrów. Ludzie biedni nosili więc proste i białe ex wykonane z włókien agawy lub z bawełny. Elita nosiła przepaski bawełniane, kolorowe oraz bogato zdobione fantazyjnymi wzorami, piórami lub frędzlami.

Bardzo dużą uwagę przykładano do tkanin. Dla przykładu Aztekowie zakazali używania bawełny wśród ludzi biednych z niższych klas a u Inków z kolei tylko elita miała prawo nosić materiał utkany z wełny młodej Alpaki zwany cumbi. Dodatkowym uzupełnieniem takiego stroju był płaszcz-peleryna wiązanast ludzie wokół szyi, który u Majów nazywano Pati. Pati ludzi biednych były skromne i nie wyróżniały się niczym szczególnym natomiast pati ludzi zamożnych pochodzących z elity były bardzo często przyozdabiane drogocennymi kamieniami i wzorami lub robione były ze skóry jaguarów lub piór ptaka Quetzala, które osiągały do metra długości. Czasami mężczyźni nosili również tuniki, które sięgały im do kolan lub tuż nad. Tunika składała się z połaci materiału utkanego na krośnie, z otworem na głowę, który pozostawiano już podczas tkania. Dzięki temu było możliwe założenie takiego ubrania prosto z krosna. Czasami podczas tkania zostawiano otwory na ręce. Częściej były to luźno opadający materiał, który zakrywał przód i tył ciała. Podobnie jak współczesne poncza. Czasami przewiązywano taką tuniką w pasie szarfą. Ubrania Majów nigdy nie były dopasowane do ciała st sandalyczy konkretnej figury. Pozostałości tego można dostrzec także we współczesnych, tradycyjnych strojach Majów. Uzupełnieniem męskiego stroju były sandały wykonane ze skóry z rzemieniami przechodzącymi pomiędzy pierwszym i trzecim palcem u stopy. Ludzie biedniejsi zastępowali skórzane rzemienie sznurkami z naturalnych włókien jak agawa. Wiemy jednak, że najważniejsi dostojnicy nosili sandały o skomplikowanych wzorach przyozdobione pomponami, lub kawałkami skóry Jaguara. Nieco inaczej przedstawiała się moda u kobiet. Zazwyczaj kobiecy strójst ui1 składał się ze spódnicy do kostek, sukienki-tuniki również do kostek zszytej po boku, która w zależności od kroju posiadał lub nie krótkie rękawy oraz tzw., huipil, czyli krótką wersję tuniki, którą noszono na spódnicy i przewiązywano pasem bądź szarfą. Do prostych sukienek zakładano krótkie pati wiązane pod szyją. I podobnie jak w strojach mężczyzn status danej osoby odzwierciedlały wzory, kolory oraz jakość materiału. Do farbowania tkanin Majowie wykorzystywali naturalne barwniki często pochodzenia zwierzęcego, dzięki czemu potrafili uzyskać kolory m.in., zielony, fioletowy, niebieski, czarny, pomarańczowy oraz żółty. Tak jak mężczyźni również kobiety nosiły sandały. Bardzo ważnym elementem zarówno kobiecego, jak i męskiego stroju było nakrycie głowy lub jej przyozdobienie. Począwszy od wymyślnych splotów, wplatania we włosy kawałków materiałów, przez proste turbany po najbardziej wymyślne konstrukcje przyozdobione piórami, kamieniami jadeitu, kawałków rzeźbionego drewna itp. I o ile kobiece nakrycia głowy były wymyślne oraz fantazyjne i tak nie mogły się równać z tymi, jakie nosili panowie. Równie dużą wagę przykładano do wyrabiania strojów rytualnych. Wiedzę o tym posiadało zazwyczaj kilka kobiet w danej społeczności. Podczas tworzenia tych szczególnych ubrań każdy wzór zawierał symbolikę np:

 

 diament Diament - wzór ten symbolizuje Wszechświat i ścieżkę słońca w jego codziennym ruchy. Diament na górze oznacza wschód, na dole zachód a w środku znajduje się diament symbolizujący słońce w południe, czyli odpoczynek w centrum codziennej podróży. 
 ogon skorpiona  wzór ten symbolizuje ogon skorpiona
 diabolek  a to symbol Earthlorda, czyli świętego z podziemnego świata. 

 

Symbolizm był więc sprytnie wplatany w tkaninę, z której przygotowywano następnie szaty dla kapłanów. Styl ubioru wśród Majów zaczął się zmieniać wraz z przybyciem konkwistadorów, którzy narzucili podbitym społecznością swoją modę. Jednak podobnie jak obecnie nowe trendy w modzie czerpią swoje inspiracje z przeszłości tak i dzisiejsi Indianie zamieszkujący Meksyk pozostali wierni dawnym tradycją. Na ulicach i na wioskach wciąż można spotkać kobiety w spódnicach i huipil przewiązanych szarfą lub plecionym pasem w pięknym zestawieniu kolorów, które niegdyś nosili starożytni Majowie.

 

Kasia Huminiak Kozłowska 

 

Popocatépetl i Iztaccíhuatl czyli Aztecka wersja Tristana i Izoldy

Dawno, dawno temu na pewnej wyżynie w odległej krainie podążając za niezwykłą przepowiednią  osiedliło się wyjątkowe plemię. Sami siebie nazywali Mixtecami następne pokolenia zaś będą ich znały pod nazwą Aztekowie. Swoje piękne i nowoczesne królestwo założyli na wyspie otoczonej życiodajnymi wodami jeziora Texcoco. Wyżyna położona była wysoko, pośród scenerii okolicznych gór i wulkanów. Była to piękna kraina, choć niebezpieczna nawiedzana, bowiem trzęsieniami ziemi oraz wybuchami okolicznych wulkanów. Dwa z nich nazwano Popocatépetl czyli Dymiąca Góra oraz Iztaccíhuatl czyli Śpiąca Kobieta lub jak nazywają ją niektórzy Biała Kobieta. Nazwa obu wulkanów swój początek bierze z legendy początku której już nikt nie pamięta, a w której główną rolę odegrali pewna księżniczka wysokiego rodu o imieniu Iztaccíhuatl oraz pewien waleczny wojownik o imieniu Popocatépetl.

popo2

Jak przystało wszystkim legendom wydarzenia, o których będzie mowa działy się w zamierzchłej przeszłości, kiedy bogowie ingerowali w dzieje człowieka a magia była czymś powszechnym i normalnym. Istnieje kilka wersji tej legendy my przytoczymy jedną z nich.

Pewnym odległym i bardzo bogatym królestwem rządziła mądra i sprawiedliwa para królestwa. On wielki król był uwielbiany przez swoich poddanych za dobroć i sprawiedliwość. Za to, że władał mądrze i zapewniał dobrobyt swoim poddanym. Małżonka króla była piękną kobietą równie mocno uwielbianą przez swój lud jak jej popo3
mąż. Ich sielankowe życie byłoby niemal idealne, gdyby nie jedna sprawa, która kładła się cieniem na szczęściu królewskiej pary. A mianowicie nie mogli oni mieć dzieci. Lata mijały a królewska para nadal pozostawał bezdzietna. Aż któregoś razu, gdy oboje utracili nadzieję na posiadanie własnego potomka królowa oznajmiła, iż spodziewa się dziecka. W odpowiednim czasie na świat przyszła dziewczynka, która okazała się tak piękna jak matka. Nadano jej imię Iztaccíhuatl co oznacza Biała Kobieta. Lata mijały i młoda księżniczka Izta dorosła. W królestwie jej ojca był pewien wojownik, który wiernie służył dobremu królowi i zakochał się w księżniczce. Z wzajemnością zresztą. Król postanowił poddać młodzieńca próbie. Obiecał oddać mu rękę swojej córki, jeśli wyruszy na wojnę z plemieniem Oaxaca, które próbowało podbić ich ziemie. Król zażądał głów swoich wrogów jako dowodu wykonanego zadania. Jak król chciał tak też się stało. Wiadomo jednak, że życie bywa przewrotne a ludzkie serca pełne zawiści. Uroda Izta oraz jej bogactwo fascynowało nie jednego młodzieńca, który widział się u boku młodej księżniczki jako następcę tronu. Jeden z tych właśnie młodzieńców wyruszył na wojnę z walecznym Popoca. Walki z plemieniem Oaxaca zostały wygrane. Jednak zawistny młodzieniec, który sam chciał mieć dla siebie księżniczkę wysłał do króla wiadomość, że Popocatépetl poległ w walce i już nie powróci. Na wieść o tym księżniczka Izta wpadł w rozpacz, której nic nie mogło ukoić. Wkrótce potem zapadła na zdrowiu i umarła z rozpaczy. Niedługo po tym do miasta powrócił Popoca z głowami poległych wrogów. Cóż z tego jednak, skoro jego nagroda i ukochana kobieta leżała martwa. Popoca zabrał ciało księżniczki i wraz z kilkoma zaufanymi opuścił miasto. Udał się na przełęcz, gdzie rozkazał swoim ludziom zbudować dwa pogrzebowe kopce. Jeden dla księżniczki i jeden dla niego samego. Po czym spoczął obok martwego ciała swojej ukochanej i sam umarł przepełniony rozpaczą. Miłość tych dwojga poruszyła serca wielkich bogów, którzy postanowili nagrodzić tak wielką i czystą miłość obracając ciała zmarłych kochanków w dwa, leżące obok siebie wulkany, które miały naznaczyć dolinę po wsze czasy. Tak też się stało i mimo upływu wieków księżniczka Iztaccíhuatl wciąż leży spokojnie, śpiąc wiecznym snem u boku swojego Popocatépetla, który od czasu do czasu dymi i wypluwa lawę jako dowód, że on wciąż czuwa u boku swej księżniczki i strzeże jej przed wszelkim złem.

popo1

Kraina Azteków to dzisiejsza wyżyna, na której zbudowano Miasto Meksyk. I, choć piękna stolica Azteków Tenochtitlan jest już tylko wspomnieniem ukrytym pod fundamentami tej wielkiej metropolii krajobraz po dziś dzień znaczą liczne pasma górskie oraz usytuowane od wschodu wulkany pary nieszczęśliwych kochanków połączonych na wieczność Popocatépetl i Iztaccíhuatl

Nasze Hity!

Adventure

Chichen Itza

Odwiedź z nami jeden z siedmiu cudów wspołczesnego świata.

Adventure

Tulum Coba

Turkus morza i jukatańska dżungla.

wyrner

Rajskie Wyspy

Karaiby, rafy koralowe, pinacolada Jeden dzień dwie wyspy

Adventure

Ek Balam

Skarby Majów i dzika przyroda.

Eco Toury!

Sian kaan

Rezerwat Biosfery Sian Ka'an

Ruiny miast Majów w scenerii dzikiej przyrody.

Czytaj więcej...

Rio Lagartos

Rezerwat Biosfery Rio Lagartos

Miejsce krokodyli i pieknego ptactwa w zasięgu ręki.

Czytaj więcej... 

Celestun

Rezerwat Biosfery Celestun

Różowe Flamingi i namorzynowe lasy.

Czytaj więcej...

Nurkowanie i Snurkowanie

nurmorze

Nurkowanie Ocean

Zapraszamy do nurkowania w Morzu Karaibskim

Czytaj więcej...

nurcenote

Nurkowanie Cenoty

Podziemny, wodny świat Yucatanu z MezoMaya Travel.

Czytaj wiecej...

nursnorkel

Ultimate Snoorkel

Zwiedzaj i podziwiaj z nami rafę koralową i cenoty

Czytaj więcej...

Objazdówki i Pielgrzymki

objazd1

Łowcy Smaków 15 dni

Kulinarna wędrówka przez Meksyk z pikantną salsą w rytmie salsy.

Czytaj więcej...

objazd3

Pielgrzymki Po Meksyku

Zapraszamy do podróży i modlitwy.

Czytaj więcej... 

objazd2

Wycieczki Objazdowe

Oferta wycieczek objazdowych po Meksyku

Czytaj więcej...

redtube

hd porn

bokep

indo bokep

daily hd porn

porno pornici xxx video